โปรแกรมทีวี จันทร์ สุริยคาธ ตอนที่ 40-41

 
 
 
   
 
 

โปรแกรมทีวี จันทร์ สุริยคาธ ตอนที่ 40-41

ตอนที่ 40

          พระรำเพยและพระรำพัดตกลงมาจากท้องฟ้า ส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด หญ้าเขียวหญ้าแดงผุด
ขึ้นจากพื้นดินต่างส่งเสียงหัวเราะเทวดาทั้งสอง



          บนสรวงสวรรค์ องค์อินทรงพิโรธ กระทืบเท้าจนสวรรค์สั่นสะท้านไปด้วยความโกรธที่เทวดาทั้งสอง ลุ่มหลงกับกิเลสมนุษย์ หากยังไม่สำนึก จะสาปให้กลายเป็นมนุษย์
          
           จันทร์ถือรองเท้าวิเศษที่มีเพียงข้างเดียว ทุกคนต่างเสียใจที่ได้รองเท้าววิเศษคืนมาเพียงข้างเดียว
จันทร์กล่าว มีรองเท้าวิเศษข้างเดียว ใช้การอะไรไม่ได้ เอาไปด้วยก็หนักเปล่าๆ สุริยคาธร้อง “อย่า น้องจ๋า”
จันทร์ขว้างรองเท้าวิเศษลอยละลิ่วหายไป    อีกด้านหนึ่ง อัยธพก้มมองรองเท้าวิเศษในมืออย่างคั่งแค้น “มี
ข้างเดียวก็เหาะไม่ได้ แล้วจะเอาไว้ทำไม” อัยธพโกรธเผลอตัวขว้างรองเท้าวิเศษลอยละลิ่วลับหายไป ขณะ
ที่พระฤาษีนั่งหลับตาบำเพ็ญภาวนา รองเท้าวิเศษทั้งสองข้างหล่นลงมาตรงหน้าพระฤาษี

    

           เถาว์หม้อข้าวหม้อมแกงลิงสูงเสียดเมฆ จันทร์คาธ สุริยคาธ ตะวัน จันทร์ ยักษา ต่างเดินเข้ามา
หยุดยืนโคนเถาว์ไม้ใหญ่ มองสูงขึ้นไป โดยการอาสา ของยักษา สุริยคาธปีนนำจันทร์คาธ ผ่านบ่าสุงใหญ่
ของยักษาขึ้นไปตามเถาว์ไม้ พระจันทร์ ตะวันปีนตาขึ้นมา  สุริยคาธร้องบอก สวรรค์ เร็ว เราขึ้นมาถึงสรวง
สวรรค์แล้ว ต่างปีนมายืนอยู่บนก้อนเมฆมองไปรอบๆ ด้วยความตื่นเต้น

    

           ดอกหม้อข้าวหม้อแกงลิงเริ่มคลี่กลีบบานออก แสงของแก้วทิพยเนตรพุ่งผ่านกรวยดอกออกมา
พร้อมกับกลิ่นหอม มองเห็นเมือกลื่นไหล ลวงแมลงตกลงไปตาย ทุกคนต่างจ้องมองไปยังแสงประหลาด
จากรวยตอกไม้

           ที่วังไชยะบุรี พรหมจารีสีหน้าเป็นกังวลเมื่อคุณท้าว  กราบทูลเรื่องไม่พบพ่อแม่ของสุริยคาธ และทั้ง
สองอาจแอบอ้างเป็นพ่อแม่ อีกทั้งอาจไม่ได้ไปตามหาของวิเศษเป็นเพียงคำโกหก แต่หากมีเมียอีกหนึ่งคน

          สุริยคาธปีนนำหน้ามาบนกลีบกรวยของดอกหม้อข้าวหม้อแกงลิงจันทร์คาธโผล่ปีนตามขึ้นมา แก้ว
ทิพยเนตรสงบนิ่งอยู่ในกรวยดอกไม้ จันทร์คาธลื่นไถลพลัดตกลงในกรวย กลีบของดอกไม้เริ่มหุบกลีบ
สะบัดร่างของสุริยคาธหล่นลงมา สุริยคาธกระโดดขึ้นไป ใช้ดาบฟันฝาครอบของดอกไม้ที่กำลังจะปิดก่อน
ลื่นล้มสุริยคาธคว้าหนามไว้ได้  พระรำพัดพระรำเพยยืนอยู่ใต้เถาว์ไม้ป้องสายตามองขึ้นไป พระรำพัดเขย่า
เถาว์ไม้อย่างแรง ร่างของสุริยคาธพลัดตกลงในกรวยดอกไม้ ฝากรวยเริ่มสั่นสะท้านมาต่อกันใหม่เริ่ม
เคลื่อนไหวปิดลง พระจันทร์ ตะวัน ยักษา พยามดึงกลีบดอกไม้ไม่ให้ปิด ร่างของจันทร์คาธ สุริยคาธนอนอยู่
ในแอ่งน้ำในกรวยที่เป็นเมือกข้น ภายใต้แสงสว่างของแก้วทิพยเนตร สุริยคาธเอื้อมมือคว้าแก้วทิพยเนตร
ดอกหม้อข้าวหม้อแกงลิงสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ยักษาฉีกกระชากกลีบดอกหม้อข้าวหม้อแกงลิงอย่างรุนแรง
พระจันทร์ ตะวัน ช่วยกัน ทำลายกลีบดอกออกเป็นเสี่ยงๆ ร่างของจันทร์คาธสุริยคาธไหลออกมาตรงรอยฉีก
ของดอกไม้ สุริยคาธชูลูกแก้วทิพยเนตรขึ้น ต่างตื่นเต้นดีใจ ข้าพบแก้วทิพยเนตรแล้ว
          
           พระรำเพยยืนท้าวเอวมองพระรำพัด ซึ่งทิ้งตัวลงนั่งอย่างอ่อนแรง พร้อมกับกล่าวว่า “ไง ท่าน
รำพัด”  พระรำพัดผุดลุกขึ้นด้วยความโกรธ

    

          จันทร์คาธโยนแก้วทิพยเนตรด้วยวิสัยคะนอง เถาว์ไม้เริ่มเหี่ยวเฉา ขณะที่กำลังถกเถียงกัน
จันทร์คาธยื้อแย่งแก้วทิพยเนตรจากมือสุริยคาธ  แก้วทิพยเนตรหลุดมือตกลงไปจากท้องฟ้า สุริยคาธสีหน้า
แววตาตื่นตระหนก “แก้วทิพยเนตร”

           แก้วทิพยเนตรลอยลงมาตกตรงหน้าพระรำพัด พระรำเพย ทั้งสองตกตะลึง พระรำพัดคว้าแก้ว
ทิพยเนตรไว้ในมือ อุทานด้วยความตื่นเต้น “แก้วทิพยเนตร เสร็จข้า” พระรำพัดยิ้มกระหยิ่ม เก็บแก้ว
ทิพยเนตรไว้ในมือ พระรำเพยตกใจพยามห้ามไม่ให้เก็บไว้

           จันทร์คาธทำหน้าเบะเหมือนจะร้องไห้ รู้สึกผิด สุริยคาธปลอบจันทร์คาธ ขณะเดียวกันยักษาก็ถาม
ว่า เราจะลงจากสวรรค์ยังไง สุริยคาธกล่าวว่า พระฤาษีเคยบอกว่าข้ากับน้องมีชาติปางก่อนเป็นเทวดาอยู่บน
สวรรค์ จันทร์คาธสงสัย สวรรค์เป็นยังไง

           พระรำพัด พระรำเพย เดินผ่าน เด็กๆ และชาวเมืองหยุดมองเสื้อผ้าเครื่องแต่งตัวของเทวดาทั้งสอง
ด้วยความแปลกใจ อำมาตย์เทพ อัยธพ เอื้อง หมู่แห้ว นั่งกินเหล้าอยู่ในร้านเหล้า  อัยธพส่งเสียงหัวเราะ
ขบขัน เริ่มมีอาการเมา พระรำพัดกล่าว “ข้าจะสั่งสอนให้มนุษย์พวกนี้รู้ว่า เมรัยที่เจ้าดื่มเข้าไปเป็นน้ำนรก
พระรำพัดดึงจอกเหล้าจากมืออัยธพขึ้นดื่ม พระรำเพยตาเหลือกด้วยความตกใจ

           ตะวัน พระจันทร์ จันทร์คาธ สุริยคาธ ยักษา ต่างมองไปรอบๆ ด้วยความตื่นเต้น สุริยคาธกล่าว
“นี่น่ะหรือ ที่ข้าเคยอยู่แต่หนหลัง” จันทร์คาธถามขึ้นลอยๆ “ที่ข้าต้องไปเกิดเป็นมนุษย์ ข้าทำผิดอะไร”
พระจันทร์ตอบ “เจ้านั่นไม่ผิดหรอก แต่คนที่ทำผิดคือ ....เจ้า! พร้อมกับชี้หน้าสุริยคาธ

          พระรำพัดมีอาการเมา ต่างนั่งอยู่ในวงเหล้าของอำมาตย์เทพและอัยธพ พระรำพัดคุยโอ่ พระรำเพย
คอยสะกิดไว้ เมื่ออำมาตย์เทพถามเป็นเทวดาก็ต้องมีของวิเศษใช่ไหม ทันใดนั้นพระรำพัดชูแก้วทิพยเนตร
“นี่ไงล่ะของวิเศษของข้า...แก้วทิพยเนตร” ทุกคนต่างตื่นตะลึง แก้วทิพยเนตรงเรืองแสงอยู่ในมือของ
พระรำพัด

 

 

ตอนที่ 41

          ตะวัน พระจันทร์ พาจันทร์คาธสุริยคาธและยักษาเข้ามายังสวรวงสวรรค์ที่เต็มไปด้วยนางฟ้าเทวดา
ร่ายรำกันอย่างมีความสุข จันทร์คาธสงสัยว่า ทั้งที่ตนเคยเป็นเทพบุตรทำไมจึงต้องไปเกิดอยู่ในกองทุกข์ 
พระจันทร์หันไปชี้หน้าสุริยคาธ “เป็นเพราะเจ้า” พระจันทร์บอก  “ดูนี่” ประกายแสงพุ่งออกจากมือของ
พระจันทร์  ทำให้เห็นภาพแต่หนหลัง ครั้งที่ เทพบุตรสุริยคาธ ขโมยแก้วทิพยเนตรจากองค์อินทร์ ทุกคนหัน
มาจ้องสุริยคาธ สุริยคาธตกใจและเสียใจกับการกระทำของตนเองในอดีตภพ  เมื่อรู้ว่าตอนเป็นเหตุที่ทำให้
จันทร์คาธต้องโทษทั้งที่ไม่มีความผิด จันทร์คาธกล่าออกมาด้วยความโกรธ “ไม่เพียงแต่ข้า สังคเทวีกับ
ลีลาวดีก็พลอยต้องโทษานุโทษนั้นไปด้วย”  ยักษาบอกทั้ง4 หาทางกลับเพื่อหาแก้วทิพยเนตรมาถวาย
คืนแก่สวรรค์ พระจันทร์พนมมือก่อนชี้นิ้วไปยังก้อนเมฆให้ลอยเข้ามาใกล้

          ที่ร้านเหล้าบริเวณชานเมือง พระรำเพย พระรำพัดเมาหลับ  อำมาตย์เทพ อัยธพ เอื้อง หมู่แห้ว
ขโมยแก้วทิพยเนตรจากพระรำพัด

    

           ทาสาเดินโผเผอย่างอิดโรย อ่อนเพลียหลังพลัดหลงกับโมหะ ทันใดนั้นก็เห็นร่างของโมหะนอน
สลบอยู่ โมหะเริ่มรู้สึกตัว ทาสาถามหารองเท้าวิเศษ แววตาของโมหะงงงัน “ไม่รู้”      ทาสาประคองโมหะ
เดินผ่านร้านเหล้าด้วยความหิวโหย เห็นพระรำพัด พระรำเพยหลับอยู่ในร้านเหล้า จึงเข้าไปขโมยเครื่องทรง
ของเทวดาทั้งสองเพื่อไปแลกข้าว

           จันทร์คาธเดินเข้ามาชี้หน้าสุริยคาธด้วยความโกรธ “ต่อไปนี้ข้าจะไม่เชื่อฟังพี่อีกแล้ว ไม่ต้องมา
เรียกข้าว่าน้อง ข้าคือเทพบุตร์จันทร์คาธ”

          ณ วังอนุราชบุรี สุทัศน์จักรนอนกอดคนโฑเหล้าด้วยความเสียใจ ท่านกลางกลุ่มควันไฟ กับสภาพ
รกร้างในเมืองอนุราชบุรีที่ถูกทำลายโดยสิงหราช  หมู่เข้มนำข่าวจากไชยะบุรีมาแจ้งแก่สุทัศน์จักรว่า
พรหมจารี อภิเษกกับสุริยคาธ  ยิ่งสร้างความแค้นให้แก่สุทัศน์จักร

           สุริยคาธมาหยุดยืนตรงหน้าจันทร์คาธ จันทร์คาธยังโกรธ ยักษา อาสาเนรมิตรร่างกายใหญ่โต
ยื่นมือมาตรงหน้าทั้งสี่ เพื่อออกตามหาแก้วทิพยเนตร

    

          พระรำพัด พระรำเพยนุ่งใบตองค่อยๆ โผล่หน้ามองไปยังเสื้อผ้าที่ชาวบ้านตากไว้ที่กระท่อม
ทั้งสองขโมยเสื้อผ้าของชาวบ้านต่างทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

           อำมาตย์เทพเดินนำอัยธพ เอื้องและหมู่แห้ว พร้อมแก้วทิพยเนตร เข้ามาในหมู่บ้าน ต่างมอง
ไปรอบๆ ด้วยความพอใจ “ที่นี่เปลี่ยวพอที่เราจะซ่อนตัวและส้องสุมผู้คน มีของวิเศษ ก็มีกำลังใจที่จะ
กลับไปชิงกาสิกนครใหม่”

    

           สุริยคาธบอกยักษา “ข้าว่าเราไปสืบหาแก้วทิพยเนตรกันที่นั่นเถอะ” ยักษาวางฝ่ามือ ทุกคนกระโดด
ลงมาต่างมองไปรอบๆ

           ทาสาและโมหะในชุดเทวดาที่ขโมยมาจากสองเทวดาต่างพยามขอทานแต่ไม่มีใครให้ ทั้งสอง
ตัดสินใจ เอาเครื่องทรงแลกข้าวแลกน้ำ จันทร์คาธ สุริยคาธ พระจันทร์ ตะวัน เดินผ่านมา เห็นชาวเมืองรุม
แยงชุดเทวดา  สุริยคาธร้องอุทาน “ พ่อ แม่”  ทาสาและโมหะ“ลูกสุริยคาธ” โมหะ ทาสา สุริยคาธโผเข้า
กอดกัน จันทร์คาธวิ่งหนีสั่นหน้า “ไม่ใช่พ่อแม่ข้า!”

    

    

    

    

    

    
          
           สุทัศน์จักรโกรธแค้นเมื่อรู้ว่าพรหมจารีอภิเษกกับสุริยคาธ จึงคิดวางแผนลวงพรหมจารีออกจาก
ไชยบุรี โดยใช้สุริยคาธเป็นเหยื่อ

           จันทร์คาธกระโดดลงมายืนบนพื้นดิน สีหน้า แววตาชิงชัง สุริยคาธตามมาเบื้องหลังพร้อมกับถาม
“ใยเจ้าจึงปฏิเสธพ่อแม่ของตัวเอง” จันทร์ยืดอกขี้นพร้อมกับกล่าวว่า “ข้าเป็นเทพบุตร ข้าเพียงแต่ลงมาเกิด
ใช้กรรมที่พี่ก่อขึ้น” พร้อมกับหันมาชี้หน้าสุริยคาธ “หรือพี่จะปฏิเสธ ว่าไม่ใช่ความผิดที่เดินจากความ
คะนองของพี่”


ติดตามชมละครจักรวงศ์ เรื่อง "จันทร์ สุริยคาธ" ทุกวัน เสาร์-อาทิตย์ เวลา 08.15 น.

 
 

 

 

 

 


1 ก.ย. นี้ จ๊ะทิงจาใหม่ ไทยคม6

โปรดจูนเครื่องรับ ไปที่ช่อง 20

C-Band 4120 H 30000

KU-Band 12717 V 30000

และ

ต้นเดือนกันยานี้ พบกับ
เจ้าหญิงแตงอ่อน
ทางช่อง ทีวี-จ๊ะทิงจา

.:: Copyright © 2011 by Samsearn. All rights reserved. Do not duplicate or redistribute in any form.::.